این توشه‌ها، سفیران عشقند، که میروند بر دل سفره‌خالی تنگدستان؛ تا مبادا شکوه پدری یا مادری از دیارمان، شرمسار گرسنگی فرزندی شود 💕 پی‌نوشت: برنج خوش عطر این سبد ارزاق اهدایی “خانه خودآگاهی” بود که در شالیزارهای باصفای گیلان و بدون سم و کود…
متن کامل این خبر در مهاجرت محتوا (مرحله‌ی W1) می‌آید؛ اینجا فقط آغاز متن نمایش داده شده است.